Domingo, 25 de Octubre de 2020

Otras localidades

O blog de Henrique Rabuñal

Sicixia

Hai agora 30 anos tiven o privilexio de coñecer a Chano Piñeiro e de comprender en parte a súa paixón polo cinema. Polo cinema na lingua de noso escrutador do que somos, humanos e humanas desta fisterra europea. Naquela ocasión viñera a Foz coa súa celebrada curta Mamasunción (1984) para vérmola e comentármola demoradamente. Aquela paixón de Chano, falecido aos 40 anos en 1995, tamén a vexo en Ignacio Vilar que xa leva consigo unha traxectoria moi considerábel: Ilegal, Un bosque de música, Pradolongo, Vilamor ou A esmorga, esta última, por tantas razóns, obra fundamental do noso cinema.

Sicixia demostra máis unha vez a calidade dos nosos actores e actrices por non falarmos doutros profesionais brillantes na complexa arte do cinema. Moi solvente Monti Castiñeiras, actor de longo e variado percorrido, e excepcional o traballo da fisterrá Marta Lado, saída da ESAD galega e premiada en Toulouse. Riquísimo o seu galego fisterrá executado con todas as exquisitices.

A Ignacio non hai quen lle pague o seu devezo por brindarlle ao mundo mundial xa non digo un tipo de cinema –un tipo que acharemos en moitas partes- senón un cinema que usa a nosa lingua e exporta tantas cousas lindas e rotundas de noso. Neste caso os traballos, a xente e nomeadamente as mulleres, a lingua particular, os sons, as paisaxes, a cultura, a psicoloxía, a arquitectura, a economía, a mitoloxía da Costa da Morte. Un anaco de Europa e do mundo onde as cousas son máis verdades ca noutras latitudes e que o cinema ten a posibilidade de magnificar.

Ignacio e o seu equipo tiñan que coordinar a vocación documentalista da película cunha historia de amor ou de afectos. Cun episodio de violencia machista. Esa conxunción, esa particular sicixia, non é fácil de conseguir ao longo de case 100 minutos de película.

Por Sicixia desfilan xunto cos aloitadores da rapa das bestas, as tabernas e confrades de Fisterra, as mariscadoras do Anllóns, mergulladores e mergulladoras, mariñeiros, un ornitólogo, as palilleiras de Camariñas, as baiucas de Carballo, o Monte Branco e o cemiterio baleiro de César Portela, a praia de Carnota e o inmenso Pindo, a praia do Trece e Corcubión, o Cabo Vilán e a Fervenza do Ézaro, a duna do Penal do Veo ou a estratéxica lenda e furna da Buserana, aos pés do Monte Cachelmo.

Para os ollos do espectador todo o que ve é ficción e se se me permite todos os actores e actrices profesionais por moito que tamén saibamos discernir unha cousa da outra.

Ignacio explora as posibilidades da gravación dixital mesturadas coa gravación na súa memoria e corazón dunha peregrinación pola Costa da Morte. Visual, sonora, emocional. Ese territorio tantas veces arredado das actuacións das administracións é outra vez engrandecido e celebrado por un artista.

Sicixia tamén contén unha historia de amores e desamores. A min lémbrame aquelas páxinas do grandioso Rafael Dieste nas que se rexistra un combate entre o eu e a sociedade. Un eu que procura atopar a felicidade e a liberación. Unha sociedade sempre disposta a frear e impedir aqueles desexos.

O cinema como os libros e os discos, como a música e o teatro, ten dúas vidas. Unha vida efémera que neste caso se xoga no curto prazo cando hai que encher as salas de contado e sumar un bo número de espectadores. Ogallá que consiga éxito nesta primeira vida. Se comparamos Sicixia con tantísimas cousas que nos obrigan a ver a diario, a película de Ignacio sae gañando. Pero logo hai unha segunda vida que administra o tempo. Nós sabemos que nesa segunda vida Sicixia ocupará un lugar privilexiado. A Costa da Morte sabe e saberá telo en conta. E todas as galegas e galegos que amamos a nosa cultura, o noso país e a nosa creatividade tamén.

Cargando

Escucha la radio en directo

Cadena SER
Directo

Tu contenido empezará después la publicidad

Programación

Último boletín

Emisoras

Elige una emisora

Cadena SER

Compartir

Tu contenido empezará después de la publicidad

Cadena SER

¿Quieres recibir notificaciones con las noticias más importantes?