Os María Casares fan 30 anos: festa grande do teatro galego no Rosalía

A Coruña

O teatro galego vive hoxe unha noite especial. O Teatro Rosalía acolle a gala dos Premios María Casares, que este 2026 celebran unha edición redonda: 30 anos recoñecendo o talento das artes escénicas en Galicia.

Tres décadas de memoria, creación e resistencia que converten esta cita nun dos grandes eventos culturais do ano.

Unha gala para celebrar, non para lembrar con nostalxia

Nesta edición, a figura central é Manuel Lourenzo, recoñecido polo seu legado fundamental no teatro galego. Tamén será distinguida Aluma Gómez, Premio de Honra pola súa traxectoria.

A directora da gala, Gloria Rico, ten clara a intención da noite: afastarse da melancolía e apostar por unha celebración.

“Os Premios María Casares son unha festa, e Manuel Lourenzo merece unha festa por todo o alto”, explica.

A proposta céntrase así nun enfoque vitalista, onde o teatro se reivindica desde a alegría e o orgullo colectivo.

Gloria Rico: “Conto cun equipo excepcional”

Rico recoñece que asumir a dirección foi, nun primeiro momento, “un susto”, pero asegura que o proceso acabou fluíndo con naturalidade.

“Cada quen fai o seu traballo. Hai un equipo técnico e artístico excelente e iso dá moita tranquilidade”, sinala.

A directora insiste en que o éxito dunha gala deste tipo reside precisamente no traballo colectivo, nun engrenaxe onde todo debe encaixar sen que se vexa.

Un escaparate do teatro galego actual

A gala funciona tamén como reflexo do momento que vive o sector. O teatro galego amósase como unha arte diversa, con propostas moi distintas entre si e con elencos que mesturan xeracións, estilos e linguaxes.

“É unha arte multidisciplinar na que todo ten que fluír”, apunta Rico.

As 17 montaxes finalistas, repartidas en 16 categorías, dan conta dun panorama creativo amplo e vivo.

Un oficio de resistencia

Máis alá da celebración, tamén hai espazo para lembrar o que hai detrás do escenario. O teatro é, segundo Rico, un traballo duro e de longo percorrido.

“É un traballo de anos, de insistir, de saber caer e levantarse”, afirma.

A supervivencia de compañías durante décadas convértese así nun valor engadido dentro dun sector que, moitas veces, avanza con máis vontade que recursos.

O público, peza fundamental

Sen público non hai teatro. É unha idea que a directora subliña con claridade.

“O teatro é para ser visto. Se non hai quen nos vexa, deixa de existir.”

O público galego non só asiste ás funcións, senón que sostén o ecosistema teatral, permitindo que continúe a creación e a exhibición de novas propostas.

A dificultade de saír fóra

Outro dos retos do sector segue sendo a súa proxección máis alá de Galicia. Aínda que existen precedentes de compañías que lograron xirar por España e por outros países, non sempre é doado.

“Non é especialmente fácil, pero tampouco é algo excepcional do noso teatro”, explica Rico, que descarta que a lingua sexa unha barreira determinante.

Unha noite de festa para un sector vivo

A gala contará tamén cunha importante presenza musical, reforzando o seu carácter de espectáculo e celebración.

Pero, sobre todo, será unha noite para reivindicar un sector que segue en pé grazas ao talento, ao esforzo e á paixón de quen o fai posible.

Os Premios María Casares cumpren 30 anos e fano mirando ao futuro, pero sen esquecer o camiño percorrido.

Porque, como resume Gloria Rico, “o teatro fainos felices. E por iso seguimos”.